いつか見えた空 ~ φείβλαςのブログ

เนื่องในโอกาสที่วันนี้คือวันอาทิตย์ที่สองของเดือนพฤษภาคม เป็นวันแม่ของที่ญี่ปุ่น(และอีกหลายประเทศ) ก็เลยเอาเพลงเพราะๆที่มีความหมายดีมาฝากกัน

ma maman 私のお母さん(คุณแม่ของฉัน)

作詞：斉藤由貴
作曲·編曲：澤近泰輔

大好きよ　ねえ　お母さん
愛してる　ねえ　お母さん
暖かく　いい匂い　大切なお母さん

呼びかける　それだけで
嬉しいの　ねえ　お母さん
この世界に　たった一人　私のお母さん

抱きしめて　ぎゅっと　キスをして　そっと
いつでも　私の側にいてね

マロニエの道　ふたり手をとり歩く
一緒に唄えば　楽しいね　それだけで
木もれ陽の中　揺れる　綺麗なひとみ
やわらかな微笑みで　私を包むの

大好きよ　ねえ　お母さん
愛してる　ねえ　お母さん
鮮やかな　面影　変わらないお母さん

どこにいるの　お母さん
逢いたいの　ねえ　お母さん
淋しくて　こわれそう　一人じゃ怖いわ

夜の闇　ふと思いだす　ちょっと
涙が　こぼれそうになったら

ペガサス·オリオン　星座を散歩しよう
夢の中　二人きり　誰もじゃましない
ガラスの夜空　今日もお祈りするの
ねえ神様　どうぞ　ママを　守ってください

--------------------------

ใจจริงแล้วก็อยากแปลเพลงนี้เหมือนกัน ในแง่ของความหมายของเพลงนั้นก็ไม่มีปัญหา เพียงแต่ไม่สามารถนึกคำที่มันดูซึ้งๆได้ ก็เลยไม่กล้าที่จะเขียนคำแปลลงไป เรื่องของเพลง มันไม่ใช่แค่แปลความหมายให้ตรงแล้วจบ ดังนั้นปล่อยให้คนที่มีความสามารถแปลดีกว่า

แต่ถ้าหากเข้าใจเนื้อเพลงมันก็เป็นเพลงที่มีเนื้อหาซึ้งเพลงหนึ่งเลยทีเดียว

เพลงนี้เป็นจบของอนิเมะเรื่อง Les Misérables: Shōjo Cosette(レ・ミゼラブル 少女コゼット)

เป็นเรื่องที่มาจากวรรณกรรมของฝรั่งเศส ซึ่งเกี่ยวกับชีวิตของผู้คนที่ต้องทนทุกข์ในยุคปฏิวัติฝรั่งเศส

โดยในอนิเมะนี้จะดำเนินเนื้อเรื่องหนักไปทางโคเซตต์(Cosette)

เนื้อเรื่องย่อคร่าวๆ เริ่มที่โคเซตต์กำลังออกเดินทางไปพร้อมกับแม่ชื่อฟองตีน(Fantene) ฟองตีนออกเดินทางเพื่อจะหางานทำเพื่อเลี้ยงตัวเองและลูก แต่ในยุคนั้นไม่มีใครอยากจ้างงานผู้หญิงที่มีลูกติดเลย สุดท้ายเมื่อเดินทางมาถึงเมืองมงต์แฟร์เมยล์(Montfermeil) ก็ได้ฝากไว้กับเทนาร์ดิเยร์(Thénardier) ซึ่งทำกิจการโรงแรมอยู่ที่นั่น จากนั้นฟองตีนจึงเดินทางไปหางานทำที่เมืองมงเตรยล์ซูร์แมร์(Montreuil-sur-Mer) แต่นั่นเป็นเพียงแผนการณ์ของเทนาร์ดิเยร์ที่จะหลอกใช้เท่านั้น ทุกครั้งที่ฟองตีนหาเงินมาได้ก็จะส่งมาให้เทนาร์ดิเยร์เพื่อเป็นค่าดูแลโคเซตต์ แต่โคเซตต์กลับถูกเลี้ยงดูไม่ต่างอะไรกับคนรับใช้ในบ้าน

หลังจากนั้นเวลาก็ผ่านไปนาน ฟองตีนได้ป่วยลงเนื่องจากทำงานหนัก แต่ก่อนตายนั้นโชคดีที่มีโอกาสได้เจอกับนายกเทศมนตรีของเมือง มาเดอเลน(Madeleine) ซึ่งมีอดีตที่มืดมนอยู่ ก่อนหน้านั้นเขาเป็นนักโทษชื่อฌอง วัลฌอง(Jean Valjean) ซึ่งได้รับการพ้นโทษออกมาจากคุก แต่ก็เจอข้อหาขโมยทำให้ต้องหลบหนีอีกครั้ง และเมื่อมาถึงมงเตรยล์ซูร์แมร์ เขาได้ปิดบังอดีตของตัวเอง และทำแต่ความดีจนผู้คนยกย่องและได้เป็นนายกเทศมนตรี

ฟองตีนได้ฝากให้มาเดอเลนไปช่วยรับโคเซตต์มาอยู่ด้วย ซึ่งเขาก็รับปาก แต่เรื่องมันก็ไม่ได้จบลงอย่างมีความสุขแค่นั้น เพราะอะไรติดตามต่อกันเอา ขอจบบทนำเรื่องเอาดื้อๆแต่เพียงเท่านี้

เล่าไปมาก็ชักยาวซะแล้ว เรื่องนี้จริงๆเรายังดูไปได้ไม่ถึงไหนหรอก เพราะยาวเกิน แต่บอกได้อย่างว่ายืดเรื่องสุดๆ หลายส่วนดูออกว่าเป็นการแต่งเพิ่มเอาเองเพื่อให้เรื่องยาว ความยาวของอนิเมะคือ ๕๒ ตอน

เมื่อก่อนเคยอ่านเรื่องนี้ในหนังสืออ่นนอกเวลาสมัย ม.๖ ไม่รู้ปัจจุบันเขายังใช้เรื่องนี้เป็นหนังสืออ่านนอกเวลาอยู่หรือเปล่า มันเป็นแค่หนังสือเล่มบางๆเล็กๆเท่านั้น แต่เมื่อมาเป็นอนิเมะ กลับขยายได้ถึง ๕๒ ตอน

ความจริงแล้ว นี่เป็นอนิเมะที่ดีอีกเรื่องที่ถูกคนลืมเลยทีเดียว(ถ้าไม่นับเรื่องที่มันเยิ่นเย้อเกิน) เพราะสะท้อนถึงชีวิตของผู้คนในสมัยนั้นได้เป็นอย่างดี และยังสอดแทรกความรู้ทางประวัติศาสตร์ด้วย ว่าเกิดอะไรขึ้นในสมัยนั้น ในช่วงต้นๆยังกล่าวถึงเรื่องความรักของแม่กับลูกดังที่ได้พูดถึงมาแล้ว

เรื่องนี้มีลงไว้ใน tirkx เมื่อนานมาแล้ว แต่เป็นเรื่องนอกกระแสที่มีคนให้ความสนใจน้อยมาก และก็ลงไว้ในนี้ไม่ครบ และไม่มีคนทำซับไทยด้วย

ตอนนี้หากใครต้องการดู มีดิบโหลดได้ที่หอสมุด ซึ่ง seed ยังไม่มีทีท่าว่าจะแห้ง เพียงแต่ดูเหมือนจะไม่มีคนทำซับจนจบ

ไปๆมาๆกลายเป็นการรีวิวยาวไปซะแล้วสิ

เพลงเปิดของเรื่องนี้ก็เพราะมากเช่นกัน ร้องโดยคนเดียวกันคือ ไซโต ยูกิ สาเหตุสำคัญที่สนใจเรื่องนี้ก็เพราะเพลงเปิดที่เพราะมากๆของเรื่องนี้นี่ล่ะ

風の向こう(ฟากโน้นของลม)

作詞：斉藤由貴
作曲：いしいめぐみ
編曲：澤近泰輔

風が吹き抜けてく　石畳に咲く　ひなぎく
ヒザをついて　じっと見つめてた

遠くはるか遠く　私を呼ぶ　優しい声
探しにゆこう　あてもないけれど

どしゃぶりの雨　ひとりぼっちの朝
でもホラ　雲の向こう　陽ざしがのぞいてるよ

涙ふいて　前を向いて　足許チカラ込めて
歩いてゆこう　きっとゆける　道は　道は　続くよ…どこまでも

辛く悲しい時　何をすれば　いいのかしら？
私　抱いて　ママはこう言った

“誰かのために　その笑顔のために
自分なりの　愛のキモチ　分けてあげなさい“　と

私らしく　ありのままで　いつもココロ　開いて
やってみよう　きっと出来る　きっと　きっと　出来るよ