今日はランシットのタンマサート大学の試験場に日本語能力試験の一級を受けに行って来ちゃった。帰ったのは時間が非常にかかったので八時に家に着いたばかり。前年とは違い、今年は一人で帰ったので大変になっちゃった。バスにいたのは二時間くらいも超えた。

一昨年は三級で、去年は二級。そして今年一級。そういうパターンなの。でも来年もまた一級を受けるつもりだ。今回の一級はどうせ不合格だと分かっているから。

さて、試験のことというと今回は一級だから思った通りすごく難しかった。二級の去年と比べたら、間隔(難しさの違い)がとても大きいだと思う。

文法の分は読んでいたおかげで思ったよりできたが、読解の分は本当にまだまだだと思う。読みの時間は長すぎて分かりぬけなかったので。

漢字の分は一番よくやった分だと思う。そして語彙の分も思ったより易しいので、半分を超えられたかもしれない。

聴解の分はとても楽しかったの。兄と妹がRPGゲームをしているシーンもあったんだ。かなり面白かった問題なので多分聞けるかと思いきや、やっぱり聞けなかったので残念だったね。でも一番楽しかったのは最後の問題。それはドラマの宇宙船のシーンだった。試験にとってはかなりおかしかった問題で笑った人もたくさんあったんだし。

今年の試験はどうでもいい。試験を受けてみたいため受けたので。でも来年は絶対に合格すると希望を持っている。

 

วันนี้ไปสอบวัดระดับภาษาญี่ปุ่นระดับหนึ่งที่ธรรมศาสตร์รังสิตมาเรียบร้อยแล้ว

เพิ่งกลับมาถึงประมาณตอนสองทุ่มเอง ถือว่าเป็นการเดินทางที่ยาวนาน นี่เป็นครั้งแรกที่ไปคนเดียว เพราะปีก่อนๆตอนที่สอบระดับสามกับสองก็มีเพื่อนไปด้วย แต่ครั้งนี้มันสอบรอบบ่ายด้วยเลยไม่มีเพื่อนเลย

เพิ่งรู้ว่ารถเมล์สาย 29 สามารถเดินทางได้ไกลจากรังสิตจนถึงหัวลำโพงได้ ค่าโดยสารแค่ ๘ บาทเท่านั้น นับเป็นการเดินทางที่คุ้มที่สุดเท่าที่เคยเจอมา ถึงอย่างนั้นก็ใช้เวลาไปกว่า ๒ ชั่วโมงทีเดียว จากต้นสายถึงปลายสาย

 

กลับมาที่เรื่องการสอบ วันนี้ที่ไปสอบมาก็เป็นไปตามคาดคือทำไม่ค่อยได้ แต่ก็ไม่ได้เลวร้าย อย่างน้อยที่อ่านไปก็ช่วยนะ จากที่เมื่อวานพยายามอ่าน "กุญแจสู่ 500 รูปประโยค" ไปจนจบเป็นรอบที่ไม่รู้ว่าเท่าไหร่

เรื่องไวยากรณ์นี่เท่าที่อ่านไปก็ถึงแม้จะจำได้บ้างไม่ได้บ้าง แต่พอไปเจอในข้อสอบจริงๆมันกลับนึกออกขึ้นมาได้ทันทีทั้งที่จำมาแบบคลุมเครือ เพราะงั้นส่วนนี้ก็เลยทำได้ดีกว่าที่คิด

ในส่วนของการอ่านนั้น มาทำหลังจากทำไวยากรณ์เสร็จ ก็ทำไม่ทันจริงๆ แถมบางบทความอ่านเสร็จไปก็ไม่แน่ใจว่าจะตอบข้อไหนอยู่ดี รู้สึกว่าทักษะการอ่านยังต้องปรับปรุงอีกมาก เพราะยังอ่านช้าและจับใจความได้น้อยอยู่

ทางด้านคันจิ ดูเหมือนจะเป็นตัวทำคะแนนอีกเช่นเคย เพราะทำได้ซะส่วนใหญ่เลย ข้อสอบคันจิมีทั้งหมด ๔๐ ข้อ คันจิ ๓๕ ข้อแรกนั้นถือว่าง่ายๆเลย แต่พอเจอข้อ ๓๖-๔๐ นี่ถึงกับอึ้งไปเลย เพราะเป็นข้อสอบที่โหดร้ายที่สุดเท่าที่เคยเจอ

ข้อสอบมันให้ประโยคนึงมา และขีดเส้นใต้คำศัพท์นึงซึ่งเขียนด้วยฮิรางานะเอาไว้ แล้วให้หาว่าในชอยส์มีคำไหนที่ใช้คันจิตัวเดียวกันบ้าง

อย่างเช่นมีข้อแรก (จำประโยคโดยรวมไม่ได้เหมือนกัน) ให้คำว่า かんれい มา เจออันนี้ก็ยอมแพ้ทันที เพราะจำไม่ได้เลยว่ามันควรจะมาจากคันจิตัวไหน และก็ไม่อาจเดาได้ด้วย ขนาดพอกลับบ้านมาเปิดดิคดูก็พบว่ามันคือ 慣例 นั่นเอง ดูเหมือนจะแปลว่าจารีตประเพณี ซึ่งก็เป็นคำศัพท์ที่ไม่รู้จักไม่เคยเจออยู่ดี ก็สมควรที่จะไม่ได้จริงๆ

อีกข้อ ให้คำว่า ぶんかざい มา ตอนเจอคำนี้ทีแรก เราก็นึกถึง 文化祭(งานวัฒนธรรม) แม้จะเอะใจว่าที่จริงมันควรจะอ่านว่า ぶんかさい นี่นา แต่ก็นึกคำอื่นไม่ออก ส่วนในชอยส์ก็มีแต่คำที่อ่านว่า ざい ทั้งนั้นด้วย เลยยิ่งมึน

สุดท้ายพอกลับมาบ้านเช็คคำตอบก็พบว่าพลาดจริงด้วย มันคือ 文化財(สมบัติทางวัฒนธรรม) นั่นเองเพิ่งเคยเห็นคำนี้เป็นครั้งแรก

สุดท้าย ๕ ข้อนี้ก็มั่วหมดเลย ดังนั้นสำหรับส่วนแรกนี้ ถ้าจะมียากจริงๆก็คือ ๕ ข้อนี้แหละ

ในส่วนของคำศัพท์นั้นถือว่าไม่ยากเลย แม้ว่าจะไม่ง่ายเท่าคันจิแต่ก็คิดว่าน่าจะทำได้มากกว่าครึ่ง ถึงไม่รู้ก็พอจะเดาได้อยู่ดี บางคำศัพท์มันก็คุ้นๆอยู่แล้ว

สุดท้ายก็ส่วนของการฟัง ส่วนนี้ปกติแล้วก็เป็นส่วนที่ปราบเซียนอยู่แล้ว สำหรับใครๆหลายคน แน่นอนว่าทำไม่ค่อยได้ ฟังไม่ค่อยออกจริงๆ ทั้งที่ดูอนิเมะมาเยอะ แต่ดูเหมือนจะยังไม่ทำให้ถึงขั้นฟังข้อสอบระดับนี้ออก

การฟังของระดับหนึ่ง เท่าที่เห็นดูจะยากกว่าระดับสองพอสมควร เพราะเป็นการอธิบายลักษณะหรือขั้นตอนของอะไรต่างๆอย่างละเอียด ซึ่งมันก็ไม่ใช่ง่ายๆเลยจริงๆ

ข้อสอบส่วนนี้มีข้อที่น่าจดจำอยู่สองข้อ...

http://chuymaster.exteen.com/20091206/jlpt เนื่องจากเพื่อไม่ให้เสียเวลาเล่าซ้ำ อ่านได้ที่บล็อกของชุย

ยอมรับว่าข้อเกม rpg นี่ก็ทำไม่ได้อยู่ดี ถึงจะออกแนวโอตาคุหน่อยก็ตาม(ตั้งหน้าตั้งตารอเป็นพิเศษแท้ๆ ข้อนี้) ส่วนข้อในยานอวกาศเนี่ย มันค่อนข้างชัดเลยทำได้ ก็ถือว่าเป็นข้อสอบการฟังที่สนุกดีนะ

 

โดยสรุปแล้ว ครั้งนี้ก็หวังว่าจะได้คะแนนไม่น้อยเกินไป คิดว่าอยากได้สักครึ่งหนึ่ง คือ ๒๐๐ คะแนน เอาไว้ปลอบใจว่าถ้าครั้งหน้าจะเอาให้ผ่านได้ก็คงไม่เป็นการปีนบันไดที่สูงเกินไป ครั้งนี้เป็นการสอบลองสนาม แต่ว่าครั้งหน้าคือของจริงล่ะ

 

--- เกี่ยวกับการสอบระดับสองปีที่แล้ว อ่านได้ที่ http://ikamiso.exteen.com/20081214/entry

ในที่สุดช่วงนี้ของปีก็เยือนมาถึงอีกครา

หลังจากที่สองปีก่อนสอบระดับ ๓ ผ่านไป และปีที่แล้วสอบระดับ ๒ อย่างเฉียดฉิว ปีนี้ก็เลยมีโอกาสได้ลองสอบระดับ ๑ ดู

นี่เป็นการสอบครั้งที่ ๓ ของเรา ข้อสอบวัดระดับมี ๔ ระดับ แต่เราไม่เคยสอบวัดระดับ ๔ เหมือนกัน มาถึงก็ ๓ เลย และก็ไล่ขึ้นมาปีละระดับ

 

ที่จริงครั้งนี้แค่สอบเล่นๆ เพราะรู้ว่ายังอีกห่างไกล เพิ่งจะผ่านระดับ ๒ มาปีที่แล้ว กำแพงระหว่างระดับ ๒ กับ ๑ มันไม่ได้แคบพอที่จะข้ามพอที่จะก้าวข้ามได้ง่ายๆในหนึ่งปี (ยกเว้นได้ไปอาศัยอยู่ญี่ปุ่น)

ถึงอย่างนั้นช่วงนี้ก็ตั้งใจอ่านเต็มที่ในระดับนึงเหมือนกัน เท่าที่เวลาเอื้ออำนวย แม้ว่าจะน้อยก็ตาม อย่างน้อยคงจะอ่านเล่ม "กุญแจสู่ 5๐๐ รูปแบบประโยค" ให้จบอีกรอบ (อ่านมาจะสิบรอบได้แล้ว ยังจำได้ไม่หมดเลย)

ตอนนี้ไวยากรณ์ระดับหนึ่งคงจำได้ประมาณครึ่งเท่านั้นเอง ส่วนโจวโยวคันจิก็ยังไม่รู้อีกตั้งหลายตัวเลย อ่านก็ยังไม่คล่อง

 

กะจะไม่ซ้อมทำพวกข้อสอบวัดระดับเก่า เพราะจะเก็บไว้ปีหน้า ปีนี้ไปลองเอาประสบการณ์เฉยๆ

อย่างน้อยก็ทำเท่าที่ทำได้ให้คะแนนไม่น้อยจนเกินไป

 

' แล้วคนอื่นล่ะปีนี้เป็นยังไงกันบ้าง ใครสอบกันบ้าง เตรียมตัวกันไปถึงไหนแล้ว ~-

พอดีเห็นหน้่าบล็อกที่กำลังขึ้นหน้าแรกอยู่ในตอนนี้ ใช้คำว่า "สีสรรกรุงเทพ"

ปกติเราจะเขียนเป็น "สีสัน" มาโดยตลอด ก็เลยสงสัยว่าตัวเองอาจเขียนผิดมาตลอดหรือเปล่า

ก็เลยลองเข้าไปเช็คในพจนานุกรมของราชบัณฑิตดู http://rirs3.royin.go.th/dictionary.asp ก็ปรากฏว่าไม่พบทั้งสองคำเลย

เช็คพจนานุกรมเล่มหนาที่วางอยู่ที่บ้านก็ไม่พบเช่นกัน น่าแปลกที่คำที่ใช้บ่อยแต่กลับไม่ใช่ศัพท์ที่ถูกบัญญัติไว้

ก็เลยลองเข้าวิกิพีเดีย ค้นคำว่า "สีสรร" ก็ไม่เจออะไร แต่พอค้นคำว่า "สีสัน" ก็เจอหน้านี้ http://th.wikipedia.org/wiki/สีสัน

จากการลองค้นหาดูใน google ก็มีแต่คนบอกว่า "สีสัน" เป็นคำที่ถูกต้องเหมือนกัน แต่เนื่องจากไม่มีในพจนานุกรม ดังนั้นก็ยังไม่อยากฟันธงไปว่า "สีสัน" ถูกส่วน "สีสรร" ผิด

 

สรุปว่าตอนนี้ที่สงสัยก็คือ คำว่า "สีสรร" ถือว่าผิดหรือเปล่า?

และก็ทำไมทีมงานถึงเลือกใช้คำนี้

แล้วก็ สงสัยด้วยว่าทำไมคำที่ใช้บ่อยแบบนี้ถึงไม่มีในพจนานุกรม